Yeni Partili Gülbahar Tahmilci, 45 gündür cezaevinde bulunan Yeni Parti Manisa İl Başkanı İlksen Özalper’e duygusal bir açık mektup yazarak Özalper’i öz kızı gibi gördüğünü ifade etti.
Tahmilci mektubunda, Özalper’in yokluğunda Manisa’da kadınların sesinin ve görünürlüğünün azaldığını vurgulayarak dayanışma mesajı iletti.
“Yokluğunda Kadınlar Öksüz Kaldı”
Özalper’i eski bir öğrencisi olmanın ötesinde kendi öz kızı gibi gördüğünü belirten Tahmilci, “Yokluğunda kadınların sesi ve görünürlüğü azaldı” ifadelerini kullandı.
İlksen Özalper’e, geçmişte birlikte siyaset yaptığı yol arkadaşlarından vefa dolu bir destekte bulunan
Gülbahar Tahmilci, cezaevindeki Özalper’e hitaben kaleme aldığı mektupta, aralarındaki köklü öğretmen-öğrenci bağının yıllar içinde nasıl bir anne-kız ilişkisine dönüştüğünü gözler önüne serdi.
“Seni Kendi Kızımdan Farklı Görmedim”
Mektubunda, hissettiği derin özlem ve hüzün sebebiyle daha önce yazdığı onlarca mektubu yırtıp gönderemediğini belirten Gülbahar Tahmilci, Özalper’in tutukluluğunun 45. gününde sessizliğini bozdu.
İlksen Özalper’e duyduğu bağlılığı anlatan vefakar öğretmen, “Sen benim için hiçbir zaman sıradan bir öğrenci olmadın. Zamanla seni kendi kızımdan hiç farklı görmedim. Sana duyduğum sevgi, bir anne yüreğinin çocuğuna duyduğu sevgiye dönüştü” satırlarıyla cezaevi duvarlarını aşan bir şefkat dile getirdi.
“Manisa’da Kadınların Görünürlüğü Azaldı”
Gülbahar Tahmilci, mektubunda İlksen Özalper’in kentteki siyasi ve toplumsal kadın mücadelesindeki önemine de dikkat çekti. Özalper’in yokluğunun derinden hissedildiğini vurgulayan Tahmilci, mektubunda şu çarpıcı ifadelere yer verdi:
“Sen yokken buralarda bir şeylerin eksildiğini daha iyi anladım. Kadınların kıymeti, sesi ve görünürlüğü azaldı. Kadınlar seni arıyor, senin yokluğunu hissediyor. Sanki kadınlar biraz öksüz kaldı. Senin varlığın kadınlara güç veren, onları görünür kılan, seslerine ses katan bir şeymiş.
“Hiçbir Duvar Bu Bağı Değiştiremez”
Yaşadığı derin hüzne rağmen adalete ve geleceğe olan inancını koruyan eski Kadın Kolları Başkanı, mektubunu umut dolu sözlerle tamamladı.
Bir gün yeniden yan yana oturup çay içecekleri günün hayalini kurduğunu belirten Tahmilci, “Ne olur umudunu kaybetme. Kendini bırakma, içindeki güzel insanı koru. Hiçbir kapı, hiçbir duvar, hiçbir mesafe bu bağı değiştiremez. Seni düşünen, seni seven ve seni bekleyen Gülbahar” diyerek Manisa’dan Ankara’ya güçlü bir dayanışma selamı gönderdi.
İşte duygusal mektubun tamamı
Sevgili kıymetlim,Canım Başkanım…
Bu mektubu sana yazmadan önce kim bilir kaç kez kalemi elime aldım, kaç kez birkaç satır yazdım, sonra yazdıklarımı okuyup gözyaşlarımla birlikte yırttım.
Belki onlarca mektup yazdım sana.
Hiçbirini gönderemedim.
Çünkü sana söylemek istediklerim kelimelere sığmadı. İçimde biriken sevgi, özlem ve yılların getirdiği o derin bağ bazen öyle büyüdü ki, yazdığım hiçbir cümle hissettiklerimin yanına bile yaklaşmadı.
Kırk beş gündür tutuklusun.
Kırk beş gündür seni düşünüyorum.
Sabah gözümü açtığımda aklıma geliyorsun. Gün içinde bir şey görüyorum, seni hatırlıyorum. Bazen bir cümle, bazen bir şarkı, bazen küçücük bir anı…
İnsan çok sevdiği birinin yanında olamayınca, ona söylemek istediği her şey daha da büyüyormuş.
Keşke yanında olabilsem.
Keşke sana sarılıp hiçbir şey söylemeden, sadece “Ben buradayım” diyebilsem.
Çünkü sen benim için hiçbir zaman sıradan bir öğrenci olmadın.
Uzun yıllar önce öğrencimdin.
Ama yıllar içinde o bağ başka bir şeye dönüştü. Sen benim çok sevdiğim, çok kıymet verdiğim, kendime çok yakın hissettiğim bir insan, bir dost oldun.
Hatta zamanla seni kendi kızımdan hiç farklı görmedim. Sana duyduğum sevgi, sana karşı taşıdığım koruma ve bağlılık, bir anne yüreğinin çocuğuna duyduğu sevgiye dönüştü.
Sen benim için ailemdensin.
Kalbimde çok özel bir yerin var.
Ve sen yokken buralarda bir şeylerin eksildiğini daha iyi anladım.
Kadınların kıymeti, sesi ve görünürlüğü azaldı. Kadınlar seni arıyor, senin yokluğunu hissediyor. Sanki kadınlar biraz öksüz kaldı.
Senin varlığın kadınlara güç veren, onları görünür kılan, seslerine ses katan bir şeymiş. Yokluğunda bunun ne kadar büyük bir değer olduğunu daha iyi hissettim.
Sana duyduğum sevgi hiç değişmedi.
Bazen kendime “Güçlü olmalısın” diyorum. Sonra bir an geliyor, gözlerim doluyor. Çünkü insan kendi evladından farklı görmediği birinin yanında olamayınca, özlemini kolayca susturamıyor.
Ama sonra seni düşünüyorum ve sana söylemek istediğim tek şey aklımda beliriyor:
Ben buradayım kıymetlim.
Seni unutmadım.
Seni yalnız bırakmadım.
Ve bırakmayacağım.
Ne olur umudunu kaybetme.
Bir gün yine yan yana oturacağız. Bir çay içeceğiz. Uzun uzun konuşacağız. Belki de önce birbirimize sarılacağız ve o an hiçbir kelimeye ihtiyaç duymayacağız.
Ben o günü şimdiden hayal ediyorum.
Ve o güne kadar senden tek bir şey istiyorum:
Kendini bırakma.
Kendine iyi bak.
İçindeki güzel insanı koru.
Çünkü sen benim için çok kıymetlisin.
Bunu sana belki yüzlerce kez söylemiş olabilirim ama yine de bir kez daha söylemek istiyorum:
Seni çok seviyorum.
Bu sevgi, yılların içinden geçerek bugünlere geldi.
Ve hiçbir kapı, hiçbir duvar, hiçbir mesafe bu bağı değiştiremez.
Mektuplarımı yırtmış olabilirim.
Ama seni yüreğimden hiç silemedim.
Seni düşünen, seni seven ve seni bekleyen
Gülbahar
Haber – Hasret Dilek Delier
News
